Jak szpaki zachwiały pewnym konkursem...

Ogromny postęp w dziedzinie elektroniki spowodował, że  lustrzanką cyfrową - możemy filmować. To stało się już faktem. Dziś prawie każdy posiadacz nowszego korpusu foto może nakręcić materiał na film przyrodniczy o jakości technicznie nadającej się do zaprezentowania go w TV, i to zazwyczaj TV wysokiej rozdzielczości (tzw. Full HD).
 

Wraz z tym postępem, wzrasta zainteresowanie sztuką filmową, pojawiają się zatem konkursy filmów amatorskich. Jednym z nich był międzynarodowy konkurs światowego WWF dla wideo-amatorów, którego główną nagrodę stanowiło przyznanie zwycięzcy budżetu na realizację pełnometrażowego filmu przyrodniczego oraz wycieczka do Indii na Vatavaran Environment  & Wildlife Film Festiwal. A dokładniej - dwóch równorzędnych nagród: nagrody jury WWF, oraz tzw. nagrody publiczności. Było o co walczyć, toteż konkurs cieszył się dużym powodzeniem. Jednak nie byłoby w tym nic szczególnego, gdyby nie fakt, że tuż przed zakończeniem konkursu, pojawiło się ogromnie wiele emocji, na wskutek pewnego zawirowania związanego ze szpakami, głosami publiczności, a także niedociągnięciami organizatorów.
 

Temat przewodni -  „Life. Nature. You. make the connection” - był jednocześnie obowiązującą tematyką zgłaszanych filmów. Kolejnym warunkiem była długość filmu - maksymalnie do 2 minut, a film miał być oryginalnym dziełem, w ang. wersji językowej, przygotowanym specjalnie na konkurs WWF i oczywiście mieć uregulowane wszelkie prawa autorskie, w tym także do ścieżki dźwiękowej.

Ostatecznie w szranki stanęło kilkaset prac z całego globu. Lepszych i gorszych, o przeróżnych formach wyrazu – od klasycznych dokumentów po animacje, pokazy slide-show, a nawet symulacje gry komputerowej. Liderem, który zbierał najwięcej głosów publiczności już od pierwszych dni konkursu, był sympatyczny film Myles’a Thompson’a opowiadający o tym, "jak zrobić las z kawałka trawnika". Film Myles’a przewodził stawce przez wiele długich miesięcy. Nader szybko uzyskał ponad tysiąc głosów publiczności, zostawiając tym samym konkurencję daleko w tyle. 100-procentowy faworyt i pewniak do nagrody. Tymczasem, tuż przed zakończeniem konkursu, wypłynął film „Murmuration”, który wszystko zmienił... Film ukazujący akrobacje gigantycznego stada szpaków u wybrzeży Irlandii (murmuration to anglojęzyczny termin opisujący owo zjawisko). Dwóm młodym Angielkom udało się - zwykłą kamerą i w bardzo amatorskim nagraniu - uwiecznić zapierający dech w piersiach spektakl. I nagle stała się rzecz niesłychana - w ciągu paru godzin „Murmuration” zdobyło tysiące głosów . Wielokrotnie więcej, niż - jakby się mogło wydawać - niezagrożony dotąd film Myles’a - deklasując go zupełnie.

Nie chciałbym być wtedy w skórze Myles'a... Zaraz też pośród uczestników „Life. Nature. You” rozpętała się prawdziwa burza. Ktoś odkrył bowiem, że „Murmuration” zdobyło już wcześniej jakąś nagrodę, a zatem łamie zasady konkursu, gdyż nie jest filmem stworzonym specjalnie dla WWF. Tym bardziej, że jak w ramach "obywatelskiego śledztwa" dowiedli internauci, na konkurs wpłynęła tylko jego lekko zmodyfikowana i okrojona do 2 minut wersja. Na konkursowym forum zawrzało. Atmosfera zrobiła się naprawdę nerwowa, uczestnicy wystosowywali liczne protesty do organizatorów, WWF przez wiele dni milczało jak zaklęte, a czas naglił... Na domiar złego, linki do „Murmuration” pojawiły się we wszystkich portalach, od społecznościowych, jak Facebook czy Twitter, po YouTube a także w emailach tysięcy internautów. Momentalnie zadziałał efekt tzw. „viral marketingu”, czego wynikiem było zdobycie wielu tys. głosów publiczności, w ciągu kilku zaledwie godzin od pojawienia się "Murmuration". A czas zamknięcia konkursu z dniem 1-go listopada, zbliżał się wielkimi krokami…

W międzyczasie okazało się, że na skutek błędu organizacyjnego, na każdy z filmów może zagłosować każdy z internautów - nie mając nawet pojęcia o tym, że oddaje swój głos na film biorący udział w jakimkolwiek w konkursie. Zwykłe "Lubię" dane via Facebook, było odnotowywane jako głos publiczności dla tego filmu. Atmosfery nie uspokoiło też krótkie i dość enigmatyczne oświadczenie WWF, że "żaden z filmów łamiących zasady konkursu, nie zostanie nagrodzony", gdyż na liście konkursowych filmów wciąż widniały filmy ewidentnie te zasady łamiące, w tym naruszające prawa autorskie osób trzecich, łącznie z kontrowersyjnym filmem ze szpakami. Oliwy do ognia dolewał jeszcze fakt, że ważność głosów publiczności nie została jasno określona w regulaminie WWF, co wzbudzało jeszcze większą konsternacje i multum zastrzeżeń. W takim napięciu i z takimi wątpliwościami przyszło wszystkim czekać aż do oficjalnego ogłoszenia wyników na festiwalu w Indiach, tj. aż do 6-go grudnia br. W końcu, na festiwalu Vatavaran, pojawiło się ogłoszenie wyników. Zwycięzcami okazały się:

“The Runner” - N. Losin/N. Dappen - nagroda jury,

oraz wspomniany wyżej
film Myles’a Thompson'a - nagroda publiczności

WWF nie wypowiedziało się na temat "Murmuration", ale najwyraźniej protesty uczestników zwróciły uwagę jury na fakt, że film ten złamał zasady konkursu. Ufff - emocji było co niemiara, ale stało się to dla mnie (zgłosiłem do tegoż konkursu swój 1-szy w życiu film przyrodniczy) ogromnie ciekawym doświadczeniem. Miło było np. dowiedzieć się, że główne nagrody przypadły foto-przyrodnikom. Panowie N. Losin i N. Dappen są amerykańskimi biologami i fotografikami, a M. Thompson niezależnym filmowcem, po południowo-afrykańskiej szkole Wildlife Film Academy, nagrywającym także głosy natury.

Tym pilniej zatem szlifuję swój warsztat filmowca, do czego gorąco zachęcam wszystkich, a szczególnie koleżanki i kolegów od dawna fotografujących przyrodę. Nadmienię przy tym nie bez dumy, że mój film "The Bird Photographer" został wyróżnony przez jury konkursu WWF. Mam nadzieję, że mimo braku wygranej, miłośnikom ptaków i fotografii przyrodniczej spodoba się moja miniatura filmowa. A jak  nie - tym bardziej poproszę o słowo komentarza.